وقتی دست خیالت را می گیرمانگار دست تمام رؤیاها را گرفته امکه هر کدامگوشه ای از تو را در من برپا می کنندچیزی در تو بالاتر از بهاراحساس عاشقانه ام راگلبرگ به گلبرگ می گشایدچیزی در من صدای چشمانت را ژرف تر از تمام گل های سرخ می شنودآنقدر به من نزدیک می شویکه دیگر خودم را نمی بینمو در لمس شرم ناک دست هاماندر آغوشی که آنجا دیوانگی خوشبختی بزرگی می شودو در هحوم بوسه ای بی ارادهعشق آݝاز می شود

بیا و عشق را به خانه بیاوربه خانه پیش منکه خالی از ترانه امپیش رؤیاهای آوارهکه جز تو مأوائی ندارندبیا و عشق رابه خانه بیاورکه تا وقتی پرنده ها لانه می سازندجای دست های تودر دلم خالی ستو تا بادها زنده اندتو در افکار عاشقانه اممی وزیو گل های سرخ احساس مرامی گشائیآنسان که هیچ واژه ایتوان بیان آن را ندارد بیا و عشق رابه خانه بیاور

تو می آئی از سرنوشت

دلخواه تر از باران

زیباتر از مهتاب

تو می آئی

لبخند به خانه می رسد

عشق آسوده می شود

و من عاقبت

نام تو را خواهم نوشت

تا معلوم شود

زندگی یعنی چه